dodano: 25.06.2020 w kategorii: Układy grupowe krwi

Układ grupowy MNS

Jeśli masz przeciwciała anty-M, anty-N, anty-S , anty-s, to oznacza Twoje limfocyty B nie lubią członków załogi z planety (układu grupowego) MNS.

Planetę MNS oraz jej mieszkańców odkrył Karl Landsteiner , ten sam który opisał ABO.

W układzie MNS jest obecnie znanych 49 antygenów.

Nazwy niektórych antygenów z MNS oraz częstość ich występowania przedstawiłam w tabelce poniżej.

Symbol, Nazwa  Występowanie
M Najbardziej rozpowszechnione antygeny z układu MNS, występują u większości ludzi na świecie.
N
S
s
Mia, Miltenberger występuje w u ludzi w Chinach i Azji Płd-Wsch,
Vr, Verdegaal wykryty u kilku rodzin w Holandii
Or, Orris wykryty u kilku rodzin: w Japonii, Australii, i na Jamajce
Nob ma go  mniej niż 0,01 % ludzi na świecie
SAT
ERIK

Oczywiście nie wszystkie są jednocześnie obecne na krwince czerwonej. Ich zróżnicowanie jak widać w tabeli, zależy od regionów świata.  Na przykład kosmita o nazwie Mi (Miltenberger) często występuje na krwinkach u Chińczyków czy mieszkańców Tajwanu.  Jest natomiast rzadko spotykany u mieszkańców Europy. Większość antygenów z układu MNS jest spotykana bardzo rzadko na krwinkach.

Najczęściej występują antygeny M, N, S, s. Dlatego też w dalszej części postu omówię te cztery antygeny oraz przeciwciała skierowane do nich.

Trzeba również dodać, że antygeny MNS występują również w nerkach (na śródbłonku nerkowym) i nabłonku.

Członkowie załogi pochodzący z planety MNS mieszkają w kabinie zwanej glikoforyną.

Nośnikiem M i N jest białko, które nazywa się glikoforyną A (GPA). S i s znajdują się na glikoforynie B (GPB). Obie glikoforyny są odpowiedzialne za to, że błona erytrocytu ma ujemny ładunek. Co powoduje, że erytrocyty odpychają się od siebie, a także od ściany naczyń krwionośnych. Pozwala to na swobodny przepływ krwinek i transport tlenu.

Glikoforyny A i B i mogą również służyć jako patogenów, w tym pasożyta malarii, Plasmodium falciparum. Krwinki, które nie mają  glikoforyny A lub B są odporne na zakażenie tym pasożytem, Oczywiście takie krwinki nie mają też niektórych antygenów z układu MNS.

Antygeny M i N. Przeciwciała anty-M i anty-N.

W rasie kaukaskiej, do której należą Polacy większość ludzi posiada na swoich krwinkach antygeny M i N, co oznaczamy jako M+N+(MN). Około 20%  ma tylko antygen N, czyli jest M-N+ (NN). U 30% ludzi występuje tylko antygen M, czyli ich krwinki są M+N-(MM).

Przeciwciała anty-M i anty-N są to zwykle przeciwciała naturalne klasy IgM, chociaż zdarzają się też IgG. Naturalne przeciwciała to takie, które są produkowane pod wpływem czynników środowiska, a nie kontaktu z krwią.

Najczęściej u ludzi występują przeciwciała anty-M. Są one często wykrywane u dzieci, które nie miały przetoczenia krwi, a mają oznaczana grupę krwi np. przed zabiegiem usunięcia migdałków.

Zdarza się, że u ludzi z niewydolnością nerek, przewlekle dializowanych wykrywa się czasem przeciwciała anty-Nf . To taki rodzaj przeciwciał anty-N, które są produkowane w odpowiedzi na krwinki, które miały kontakt ze sprzętem do dializy, sterylizowanym formaldehydem.

Przeciwciała anty-M i anty-N (jeśli występują w ciąży) bardzo rzadko powodują poważne komplikacje u dziecka. Niemniej jednak wykrycie ich u kobiety w ciąży wymaga kontrolowania miana i przepływów u dziecka

Antygeny S i s. Przeciwciała anty-S i anty-s.

W rasie kaukaskiej większość ludzi ma antygen s, około 10% ma na krwinkach tylko antygen S.

Przeciwciała anty-S i anty-s są to najczęściej przeciwciała odpornościowe klasy IgG. Odpornościowe oznacza, że są produkowane przez ludzi, którzy mieli kontakt obcymi krwinkami w wyniku ciąży, przetoczenia krwi czy u kobiet po poronieniu. Przeciwciała IgG przechodzą przez łożysko.

Niestety oba rodzaje przeciwciał mogą być przyczyną ciężkich powikłań u dziecka. W tym przypadku ważne jest zatem monitorowanie stanu dziecka.

Jesli masz jakieś pytania dotyczące układu MNS lub konfliktu  serologicznego napisz na mamaibadania@gmail.com lub poprze zakładkę kontakt.